Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

 

Monday, September 04, 2006

Deamon Day


Ο Κλέητον καθόταν στο γραφείο του και κάπνιζε ένα τσιγάρο. Κοίταξε το αυτοκόλλητο απαγορευτικό που ήταν κολλημένο σε εμφανές σημείο. Γέλασε κουρασμένα. Γι'αυτόν τίποτα δεν απαγορευόταν, ειδικά απο αύριο και μετά, σκέφτηκε. Η ώρα ήταν αρκετά περασμένη. Ολα όμως ήταν έτοιμα. Είχε προβλέψει τα πάντα και είχε κάνει όλες τις απαραίτητες κινήσεις, όπως προβλέπονταν απο τις σχετικές αναφορές: Οι εκλογικές κάρτες είχαν μοιραστεί με βάσει τα πληθυσμιακά μοντέλα αφήνοντας μεγάλες μάζες ανθρώπων χωρίς εκλογικά δικαιώματα, οι άνθρωποί του είχαν τοποθετηθεί σε όλες τις θέσεις ζωτικής σημασίας σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες και ο πρόεδρος...ο μελλοντικός προέδρος είχε προστατευτεί με τον πιο άριστο τρόπο...κατι που δεν μπορούσε να πει οτι ίσχυε και για τους αντιπάλους του...όχι του προέδρου...τους δικούς του αντιπάλους! Τα ΜΜΕ, ο μεγάλος του θρίαμβος, είχαν διασπείρει το χάος και τον φόβο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ολα ήταν στην εντέλεια. Χαμογέλασε κουρασμένα άλλη μια φορά και αποφάσισε οτι επιτέλους μπορούσε να ρίξει και αυτός έναν υπνάκο. Αυριο θα ήταν η μεγάλη μέρα, ο προσωπικός του θρίαμβος! Βέβαια, σκέφτηκε, κάποιος που θα ήταν στην απ'έξω, όπως συνήθιζε να λέει ο Τζόννυ ο γείτονάς του δε θα ήταν και πολύ ευχαριστημένος με τις αυριανές εξελίξεις! Τι ξέρουν όμως αυτοί...

Ο Τζόννυ ήταν απο εκείνα τα άτομα που αποτελούν τη χαρά του Κράτους. Είχε φάει όλα τα σκατά που το Κράτος συνηθίζει να σερβίρει στους υπηκόους τους, ακόμα και τον πόλεμο με την πρώην λαϊκή δημοκρατία της Κίνας και παρ'όλα αυτά εξακολουθούσε να είναι καλός πολίτης. Ούτε οι πολλαπλές κακοήθειες που είχε αναπτύξει ο διαταραγμένος οργανισμός του, τρείς μήνες μόλις μετα την επιστροφή του απο εκείνη την καταραμένη περιοχή στα ανατολικά της Ασίας, δεν είχαν ταρακουνήσει τον άμοιρο Τζόννυ απο το λήθαργό του. Κρίμα, σκέφτηκε, διότι αυτό το παιδί είναι πολύ συμπαθητικό. Παράπλευρες απώλειες, σκέφτηκε. Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος είπε στον εαυτό του και μπήκε στο ασανσέρ.

Μισή ώρα αργότερα έφτασε στο σπίτι. Ενα κομμάτι απο φθηνό ξύλο και χάρμποτ που δύσκολα ξεχώριζε απο το διπλανό του, σκέφτηκε χαμογελώντας. Ήταν η τρίτη φορά που χαμογελούσε σήμερα. Από εδώ και πέρα θα χαμογελούσε περισσότερο, μολις ξεφορτωνόταν αυτο το απαίσιο σπίτι που χρησιμοποιούσε για χρόνια ως προκάλυψη. Στο διπλανό κομματι είδε τον Τζόννυ στη βεράντα να κάθεται στη ξαπλώστρα. Είχε χάσει πολλά κιλά και ακόμα περισσότερα μαλλιά. Παράπλευρες απώλειες σκέφτηκε και το χαιρέτησε. Αυτος απάντησε χαρούμενα...οσο χαρούμενος μπορεί να είναι ενας άνθρωπος σε αυτή την κατάσταση.

Για τον Τζόννυ θα ήταν άλλη μια νύχτα ταλαιπωρίας. Δεν παραπονιόταν όμως, είχε και τα τυχερά του. Ήξερε οτι του έλεγαν ψέμματα οι γιατροί. Η ασθένεια τον είχε καταβάλει τελικά και σύντομα θα έχανε τη μάχη. Το οτι ζούσε και αυτο το γεγονός δε θα μπορούσε να είναι περισσότερο προσωρινό απ'όσο ήταν αυτη τη στιγμή, οφειλόταν καθαρά και μόνο στην...πρώην γερή κράση του οργανισμού. Τον τελευταίο καιρό είχε αποκτήσει αρκετή επίγνωση του εαυτού του και του οργανισμού του. Ο πόνος ήταν πλέον αβάσταχτος και η μορφίνη λίγο βοηθούσε. Οταν όμως τελικά υποχωρούσε, ο Τζόννυ ταξίδευε και έβλεπε πράγματα όμορφα και παράξενα. Και συναντούσε κι άλλους στα ταξίδιά του! Είχε πάρει ήδη τη δόση του και μιας και όλη τη μέρα οι πόνοι δεν είχαν υποχωρήσει καθόλου, περίμενε να έχει μια ήσυχη βραδιά...κάποια στιγμή. Τέλεια σκέφτηκε! Ο κόσμος είναι διαφορετικός το βράδυ...

Δυστυχώς για τον Κλεητον η νύχτα δεν ήταν και τόσο ήσυχη. Οταν επιτέλους ξύπνησε, το βάρος στο κεφάλι του και η κακοκεφιά ήταν εμφανής, εαν υπήρχε κανείς εκεί τριγύρω βέβαια. Θυμόταν οτι έβλεπε εφιάλτες όλο το βράδυ και οι σακούλες κάτω απο τα μάτια του επαρκούσαν για να το αποδείξουν. Κοίταξε το ρολόι του και είδε οτι είχε πάει έντεκα το πρωϊ! Απίστευτο σκέφτηκε! Απο το κολέγιο είχε να ξυπνήσει τέτοια ώρα! Απο το κολέγιο επίσης είχε να τουμπανιάσει το κεφάλι του τόσο πολύ!

Έκλεισε την πόρτα βιαστικά και πήγε να εξασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα. Τι αστείο να ονομάζεται αυτή διαδικασία...δικαίωμα! Καθώς κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητο άκουσε το γοερό κλάμα της Λου. Η Λου ήταν η γυναίκα του Τζόννυ. Η Λου ήταν πλέον μόνη της σκέφτηκε...! Ο Κλέητον βρήκε τον εαυτό του έξω απο την πόρτα του γειτονά του. Τι διάολο σκέφτηκε και μπήκε μέσα. Η Λου βρισκόταν στο σαλόνι με τους γονείς της και ενα μάτσο αγνώστους. Αμέσως έτρεξε και τον αγκάλιασε κλαίγοντας με λιγμούς. Παράξενο και ίσως να μην τον πίστευε κανείς αλλά εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο Ορλάντο Κλεήτον λυπόταν πραγματικά. Λίγο αργότερα βρισκόταν στο κρεβάτι του Τζόννυ μαζί με το άψυχο σώμα του ίδιου. Ηταν ξαπλωμένος σε ορθή γωνία με την πλάτη του στον τοίχο. Το προσωπό του, αν και εντελώς αποστεωμένο ήταν γαλήνιο. Ισως ετσι να είναι καλύτερα φίλε ψιθύρισε και πήγε να σηκωθεί. Όρθιος όντας παρατήρησε οτι δίπλα στο νεκρό γείτονά του βρισκόταν ενα κόκκινο σημειωματάριο. Το πήρε και το διάβασε. Ήταν ενα ημερολόγιο...ονείρων. Ο δύστυχος ο Τζόννυ έγραφε τα όνειρά του. Πήγε στην τελευταία εγγραφή. Ηταν χθεσινοβραδυνή...

Στην αρχή ήταν όλα σκοτεινά, πολύ σκοτεινά! Νόμιζα οτι επιτέλους είχε έρθει η ώρα μου! Θα ήμουν έτοιμος άραγε...
Δεν άργησα να καταλάβω οτι τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Σύντομα ένιωσα το σώμα μου να συσπάται και μου ήρθε να κάνω εμετό. Ακουσα έναν απότομο ήχο από πίσω μου και μετά όλα άρχισαν να καθαρίζουν. Βρισκόμουν σ'ενα αρχαιοελληνικό ναό. Ηξερα οτι ήταν ο ναός του Απόλλωνα. Στο ναό βρισκόμουν εγώ και άλλη μια παρουσία μπροστά μου στο βάθος του ναού, προς την Ανατολική πλευρά. Εκανα ένα βήμα και αμέσως βρέθηκα μπροστά στην παρουσία. Ηταν ενας άνθρωπος...


Πρέπει να πάω στο εκλογικό κέντρο!!!!!! Σκέφτηκα σχεδόν απελπισμένα. Κοίταξε το ρολόι του...σχεδόν δώδεκα!

Τσέπωσε το σημειωματάριο και έφυγε βιαστικά. Υποσχέθηκε στη Λου οτι θα περάσει το απόγευμα και εξαφανίστηκε. Καθώς οδηγούσε, σκέφτηκε οτι η νέα γέφυρα θα έχει πήξει απο την κίνηση και προτίμησε να πάει με την παλιά στην αντίπερα όχθη που βρισκόταν η πόλη. Οταν έφτασε, η παλιά γέφυρα είχε σηκωθεί για να περάσει κάποιο πλοίο. Ανοιξε το κόκκινο σημειωματάριο...

Δε μπορούσα να διακρίνω καλά τα χαρακτηριστικά του, ένιωθα όμως μεγάλη οικειότητα μαζί του. Αυτό ήταν ένα καλό σημάδι! Τον χαιρέτησα και μου απάντησε με το χέρι του. Αμέσως τον ρώτησα ποιός ήταν και αυτος αποκρίθηκε οτι δεν είχε σημασία ποιός ήταν. Σημασία είχε αυτο που είχε να μου πεί. Αν και - εξακολούθησε - ίσως ούτε αυτό να έχει κάποια σημασία στην περίπτωσή μου. Τον ρώτησα τι εννοούσε και αυτός μου γύρισε την πλάτη. Επέμεινα και τον ρώτησα ποιό ήταν αυτο το σημαντικό πράγμα που είχε να μου πεί. Ο Κόσμος θα αλλάξει απο σήμερα ξέρεις, μου είπε, αν και αυτό ελάχιστα πρέπει να σε απασχολεί πλέον.

Η μπάρα ανέβηκε και το φανάρι αναψε, οπότε ο Κλέητον συνέχισε το δρόμο του. Δεν είχε καθόλου κίνηση και αυτό τον παραξένεψε. Τώρα που το σκεφτόταν δεν είχε δει ούτε ενα αυτοκίνητο στο δρόμο! Πολύ παράξενο σκέφτηκε. Χωρίς καθόλου κίνηση δεν του πήρε πάνω απο 15 λεπτά να φτάσει στο εκλογικό κέντρο. Πάρκαρε και κατευθύνθηκε προς το παλιό δημοτικό σχολείο που εξυπήρετούσε τις εκλογικές ανάγκες της περιοχής. Κανείς δεν ήταν εκεί! Μπήκε μέρα και έστριψε αμέσως αριστερά που ήταν η πρώτη κάλπη. Εκτός απο τους δυο σαστισμένους άνδρες της εφορευτικής, δικοί του άνθρωποι χωρίς αμφιβολία, δεν υπήρχε κανείς!!!

Τι στο διάολο συμβαίνει εδώ?? Ρώτησε αγανακτησμένος ο Κλέητον.
Εεεε...κύριε Κλέητον....κοιτάχτε....
Τι να δώ ΡΕ!! Τι συμβαίνει???!! Ούρλιαξε αυτη τη φορά.
Κοιτάχτε παρακαλώ και του έδωσαν ενα φυλλάδιο με κάμποσες σελίδες. Ήταν ο κατάλογος με τους ψηφοφόρους και εκτός απο δυο ονόματα, κάνένα άλλο όνομα δεν είχε σβηστεί.
Απ'όσα γνωρίζουμε, το ίδιο ισχύει και στ'άλλα εκλογικά κέντρα της περιφέρειας, κύριε Κλέητον! Δεν είχε ψηφίσει κανείς!!!
Πέταξε τη λίστα κάτω και έφυγε τρέχοντας. Ακολούθησε την 4η λεωφόρο και στον Διαμαντένιο λόφο έστριψε δεξιά. Μπήκε σ'εναν χωματόδρομο που θα τον οδηγούσε στην έπαυλη Ορλάντο. Παράτησε το αυτοκίνητο όπως-όπως και έτρεξε στον κήπο. Δεν μπόρεσε να μην παρατηρήσει το παλιό τζιπάκι Niva που ήταν σταθμευμένο στην εξώπορτα. Η Μαρία σκέφτηκε και έσφυξε τα δόντια του...

Η Μαρία ήταν η αδελφή του Κλέητον. Το μάυρο πρόβατο της οικογένειες όπως όλοι οι συγγενείς του θα βιαζόντουσαν να προσθέσουν. Η Μαρία είχε παρατήσει τη Νομική και είχε γραφτεί στην Καλών Τεχνών. Μετά την αποφοίτησή της είχε δουλέψει στην GreenPeace για λίγο, θέση που επίσης εγκατέληψε λίγο αργότερα. Τελικά τα παράτησε όλα και έφυγε για το Μεξικό οπου πέρασε 10 χρόνια σχεδόν με τους γιγενείς ινδιάνους της περιοχής Τσιάπας, μελετόντας τις αρχαίες δυσειδαινομίες τους. Τελικά είχε παντρευτεί τον Κάρλο, ντόπιο ινδιάνο και δεξί χέρι του Μάρκο, του αρχηγού των στασιαστών Ζαπατίστας. Η Μαρία έλεγε οτι ο Κάρλο ήταν ενας πανίσχυρος μπρούχο των αρχαίων ινδιάνικων παραδόσεων. Τι ηλίθια θεέ μου είχε σκεφτεί. Είχε και ενα παιδάκι με τον Κάρλο, τον Παμπλίτο...το πιο αντιπαθητικό παιδάκι του κόσμου, όπως θα έλεγε και ο πατέρας του Κλέητον, Ορλάντο. Θα πρέπει να σημειωθεί οτι η οικογένεια του Κλέητον είχε μια ηλίθια και άκρως δυσχρηστη παράδοση να ονομάζει όλα τα αρσενικά παιδιά της Ορλάντο. Ηταν ενα ωραίο και δυνατό όνομα έλεγε ο πατέρας του. Ηταν μια μαλακία σκεφτόταν ο ίδιος. Και για να ξεφύγει απο αυτή, είχε πείσει τους πάντες, ακόμα και τον πατέρα του να το φωνάζουν με το επίθετό του: Κλέητον.

Μπήκε μέσα βιαστικα και...στήλη άλατος! Εαν ήταν μόνο η απίθανη αμφίεση του πατέρα του, σαγιονάρα, κοντό παντελονάκι και ανοιχτό λουλουδάτο πουκάμισα σε κόκκινες αποχρώσεις, δε θα του έκανε εντύπωση. Το μυαλό του ανθρώπου φιραίνει όταν γεράσει και ο πατέρας του ήταν πολύ μεγάλος...απ'όλες τις απόψεις. Δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του όμως ο Κλέητον. Ακριβώς μπροστά του καθόταν ο πατέρας του με το μικρό Παμπλίτο στα πόδια του και απο ενα ασύρματο joypad στα χέρια. Είχαν αποχαυνωθεί και οι δύο μπροστά στο playstation παίζοντας Call of Duty!

ΠΑΤΕΡΑ! Τι συμβαίνει εδώ???
Κλέητον παιδί μου καλως όρισες! Κάτσε, είπε ο Ορλάντο χωρίς καν να γυρίσει το βλέμμα του. Ο Κόκκινος Στρατός προελάβνει χάρη στον μικρό εδώ πέρα! Σύντομα θα διώξουμε τους φασίστες απο το Κούρσκ!
Αδύνατον, σκέφτηκε ο Κλέητον, πρέπει να ονειρεύομαι...
ΠΑΤΕΡΑ το ξέρεις οτι σήμερα είναι οι εκλογές???
Ντα, απάντησε ο πατέρας του.
Ξέρεις τι έχει συμβεί????
Ντά, απάντησε ο πατέρας του.
.......
Πατέρα πήγες να ψηφίσεις?????
Οχι και εσύ πήγες καθυστερημένα...ετσι δεν είναι Κλέητον?? Εσύ ποτέ δεν καθυστερείς...ετσι δεν είναι Κλέητον???
.......

Ο Κλέητον έκατσε στην καρέκλα που ήταν δίπλα του και έπιασε το κεφάλι του. Τον βασάνιζε ενας φοβερός πονοκέφαλος. Εκείνο το πρωί είχε ξυπνήσει στις 8:30 όπως κάθε μέρα, θυμήθηκε και ένιωθε το μυαλό του οτι ήταν σα ζελέ. Δεν άντεχε στην ιδέα να σηκωθεί απο το κρεβάτι....
ΜΗΝ ΠΑΣ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ!!!!!!
Πετάχτηκε όρθιος ταραγμένος. Ο πατέρας του τον κοίταζε στα μάτια. Είχε θυμηθεί τι όνειρο έβλεπε χτές το βράδυ....
Ποιος ήταν αυτός πατέρα?
Ποιός Κλέητον παιδί μου?
ΑΥΤΟΣ στον ύπνο μου!!! Τι στο διάλο γίνεται εδω πέρα!!!! Μας έχουν στήσει παγίδα!!!
Ποιοι παιδί μου?
ΑΥΤΟΙ!!!!!
Ποιοι Κλέητον...? Ξέρεις ποιος ήταν Κλέητον...έτσι δεν είναι....?
ΓΚγκγκγκγκρρρρααααααααΑΑΑΑΑ!!!! Ο Κλέητον είχε χάσει τον έλεγχο! Ούρλιαζε σα μανιασμένος και έσπαγε οτι έβρισκε μπροστά του. Δεν παρατήρησε το μικρό κόκκινο σημειωματάριο του Τζόννυ που έπεσε απο την τσέπη του. Τοτε ο μικρός Παμπλίτο σηκώθηκε απο τον καναπέ και το σήκωσε στα χέρια του. Ανοιξε στη σελίδα που προηγουμένως είχε τσακίσει ο Κλέητον και διάβασε σπαστά....

....Και θα αλλάξει μ'έναν εντελώς απροσδόκητο τρόπο. Οχι με κάποια επανάσταση. Ούτε με βία. Ολα αυτά οδηγούν στα χειρότερα. Ο Κόσμος θα αλλάξει με τον τρόπο που αλλάζει εδω και εκατομμύρια χρόνια. Θα αποκατασταθεί μια νέα ισορροπία, αναίμακτη και σταθερή. Την ισορροπία δεν μπορείς να τη νικήσεις ξέρεις. Μπορείς να τη μετατοπίσεις, οχι όμως να την καταστρέψεις. Τον ρώτησα ποιος ήταν και τοτε μου απάντησε: Είμαι Εσύ, είμαι ΟΛΟΙ! Επέμεινα: Εισαι το συλλογικό συνειδητό μήπως? Θα μπορούσες να το πεις και ετσι μου απάντησε. Είμαι το μπουχτισμένο συλλογικό συνειδητό της ανθρωπότητας. Είμαι ΕΣΥ κατα βάση. Δηλαδή όλοι οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη σε βλέπουν σήμερα...αυτή τη στιγμή??? Ναι απάντησε κοφτά, Εσένα όμως δεν πρέπει να σε απασχολούν αυτά τα πράγματα. Αυτά είναι για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Εσύ είσαι έτοιμος για κατι άλλο, μου είπε και σήκωσε τα χέρια του ψηλά με τον πιο δραματικό τρόπο! Όλα μαύρισαν γύρω μου. Ενιωσα το χώρο να καμπυλώνει και τις αισθήσεις να παραμορφώνονται. Βρισκόμουν στην Άβυσσο! Ηρθε η ώρα να διαβείς την Αβυσσο Τζόννυ, μου είπε ή να χαθείς για πάντα μέσα της και χωρις να χάνει χρόνο με πήρε απο το χέρι και μου έδειξε την Αβυσσο. Και τότε Ειδα! Ειδα οτι απο την αρχή βρισκόμουν στην Άβυσσο, απο τοτε που άρχισα να μαθαίνω πράγματα και να αποκτώ Γνώση. Είδα όλη μου τη ζωή να βουρλίζομαι και να τσακίζομαι στις κοφτερές πλαγιές της Αβύσσου αδυνατόντας να Κατανοήσω αυτά που ήδη ήξερα! Είδα τα πάντα και είδα και την Εξοδο. Εκεί, μου είπε. Μέχρι εδω μπορώ να σε φέρω. Την Έξοδο μονον εσύ μπορείς να τη διαβείς...αν τα καταφέρεις...! Εκανα αμέσω δυο βήματα μπροστά και σταμάτησα. Κοίταξα πίσω αλλά δεν υπήρχε πια η μορφή! Υπήρχε μια καφέ ορθογώνια επιφάνεια. Επέστρεψα στην αρχική μου θέση και...διαπίστωσα οτι τόση ώρα κοίταζα σ'ένα καθρέφτη και η καφέ επιφάνεια ήταν το πίσω μέρος του καθρέφτη!!! Τοτε πήρα την απόφαση και χωρίς δεύτερη σκέψη πέρασα την Έξοδο.
Η ώρα είναι 5:45. Θα ξημερώσει σε λίγο, οχι όμως για εμένα. Εγώ τελείωσα το Ταξίδι μου.


Το βράδυ βρήκε τον Κλέητον να καπνίζει το τελευταίο του τσιγάρο σ'ενα παγκάκι στο πάρκο. Η αποχή απο τις εκλογές είχε φτάσει στο 95% σε όλα τα εκλογικά διαμερίσματα του πλατήτη. Η πόλη ήταν άδεια και σκοτεινή. Μάλλον ήταν ο μόνος άνθρωπος που είχε μείνει εκεί. Ειχε δει νωρίτερα τα καραβάνια των ανθρώπων με τα κεριά και τους πυρσούς στα χέρια να χάνονται στο κοντινό δάσος όπου και θα διανυχτέρευαν. Ηταν μια παράξενη γιορτή ή κατι τέτοιο, δεν είχε σημασία, δεν καταλάβαινε έτσι κι αλλιώς. Ακόμα και μερικά δευτερόλεπτα πριν πεθάνει, Ο Κλέητον δεν κατάλαβε τι είχε συμβεί. Ποτε δεν είχε καταλάβει στο παρελθόν, ούτε και τώρα κατάλαβε τιποτα. Ισως την επόμενη φορά...

sourfou


Comments

Atron said...

Πες μου ότι δεν είναι απλά μυθηστόρημα και πως η μέρα αυτή έρχεται! :p

1:28 AM

sourfou said...

sourfou:ετσι θέλω να πιστεύω κι εγώ...

anti-sourfou:ειναι απλά μυθιστόρημα!

1:34 AM

sorry_girl said...

sourfίστηκα!!

5:14 AM

The Motorcycle boy said...

Kαμιά μέρα δεν έρχεται από μόνη της.

5:54 AM

Comment Deleted

This post has been removed by the blog administrator.

11:05 AM

Comment Deleted

This post has been removed by the blog administrator.

6:41 PM

sourfou said...

Κι εγω καταγγέλω οτι σε στέλνω να πας να γαμηθείς και δεν πας! Πάρε άλλο ενα delete!!! ;-p

1:54 AM

anti-sourfou said...

Ειμαι το alter ego σου και δε μπορεις να με ανεχτεις! Παρε αλλο ενα comment!!! ;-p

12:34 PM



 

Thursday, August 31, 2006

Moon Story


Ο δορυφόρος της Γής που σήμερα ονομάζεται Σελήνη, δεν είχε πάντα αυτό το όνομα. Κάποτε ονομαζόταν ο Καρπός της Ζωής! Ούτε πάντα είχε αυτη τη θαμπή, μυσταγωγική αύρα. Βέβαια, ανέκαθεν ήταν ο Δορυφόρος της Μητέρας Γής κι αυτο γιατι η Σελήνη δεν υπήρχε απο πάντα. Μια μέρα είχε γεννηθεί! Και όπως καθε τι που γεννιέται, ετσι και η Σελήνη - ο Καρπός της Ζωής ήταν ζωντανός.

Στη Γή κατοικούσαν όλα τα Θαυμαστα Πλάσματα. Τουλάχιστον όλα όσα επέτρεπαν οι υπάρχουσες φυσικές συνθήκες. Υπήρχε μια τεράστια βιοποικιλότητα και σε αντίθεση με αυτο που πιστεύει σήμερα η ανθρωπότητα, κάθε είδος - οχι μονο ο άνθρωπος - είχε εξελιχθεί! Ολα τα είδη είχαν την εξελιγμένη μορφή τους. Και όλα τα είδη είχαν τους πολιτισμούς τους, που οι αιώνες συγκατοίκησης είχαν ενσωματώσει σ'εναν υπερπολιτισμό μεταξύ των ειδών. Δεν ήταν κανας παράδεισος, ήταν όμως ενας θαυμαστός πολιτισμός πλασμένος απο θαυμαστά πλάσματα.

Εκείνους τους καιρούς το να είσαι άνθρωπος δεν ήταν απαραιτήτως η καλύτερη επιλογή. Υπήρχαν πολλα θαυμαστά πλάσματα και υπήρχε και Μαγεία. Αυτή ήταν που, πλεγμένη απο επιδέξια χέρια και κοφτερά μυαλά, έδωσε ζωή στο Δέντρο της Ζωής. Στην αρχή το Δεντρο της Ζωής ήταν όπως ενα οποιοδήποτε δέντρο - υπέροχο! Στη συνέχεια όμως διαπιστώθηκε οτι το συγκεκριμένο δέντρο μεγάλωνε συνέχεια. Αιώνες πέρασαν μέχρι να σταθεροποιηθεί λίγο η κατάστασή του. Επι χίλιους αιώνες το Δέντρο της Ζωής μεγάλωνε και πύκνωνε τις φυλλωσιές του και παγίδευε ανάμεσα του αιωρούμενη ύλη. Επί χίλιους αιώνες η Μαγεία των Θαυμαστών πλασμάτων της Γής, έτρεφε το Δέντρο της Ζωής. Μέχρι που και σε απόσταση αρκετά μικρότερη απο τη σημερινή, γεννήθηκε ο Καρπός της Ζωής. Μια τεράστια μάζα απο φύλλα, κλαδιά και παγιδευμένη ύλη απο την ατμόσφαιρα της Γής, που έσφυζε απο ζωή! Τα Θαυμαστά Πλάσματα της Γής (ακόμα και τα λιγότερα θαυμαστά όπως οι άνθρωποι) συχνά ταξίδευαν ή πήγαιναν για να ζήσουν στον Καρπό της Ζωής. Το ταξίδι βέβαια κρατούσε πολύ καιρό και μερικές φορές μπορεί να μην έφτανες και ποτέ, αλλά ήταν ενα άξιο ταξίδι. Απολαυστικό και επικίνδυνο. Συχνά-πυκνά έβρισκές και oικισμούς πλασμάτων πάνω στον κορμό του Δέντρου της Ζωής. Τίποτα όμως δε συγκρινόταν με την ανείπωτη συγκίνηση που ένιωθες όταν έβλεπες τον Καρπό της Ζωής. Τίποτα δε συγκρινόταν με τα μαγευτικά τοπία απο ξήλο και χώμα με τις απέραντες κοιλάδες και τα υπόγεια τούνελ.

Η αλήθεια είναι οτι ο κόσμος τότε δε διέφερε αρκετά απο το σημερινό...ας πούμε, όσο θα φανταζόταν ενα πεντάχρονο παιδάκι (ακόμα κι αν ανήκει στο είδος των ανθρώπων). Κι αυτο διότι Εκείνο δεν άργησε να έρθει. Για τη φύση Εκείνου τίποτα δε θα ειπωθεί εδώ διοτι είναι πέρα απο την ικανότητά μου ή τη διαθεσή μου. Θα πω μονάχα οτι η ανθρωπότητα, μικρή και μάλλον αρνητική επίδραση είχε στα γεγονότα που ακολούθησαν την άφηξή Εκείνου. Γενικά θα πρέπει να γίνει κατανοητό οτι οι άνθρωποι κυριαρχούν πάνω στη Γή για σχετικά πολύ μικρό χρονικό διάστημα και μάλιστα οχι με ιδιαίτερες αξιώσεις.

Για αιώνες κράτησε η διαμάχη των Θαυμαστών Πλασμάτων με Εκείνο (που πολλοί άνθρωποι σήμερα θα ονάμαζαν...το Κακό). Τελικά Εκείνο κατάφερε να μολύνει και να διαφθείρει εκείνο το κομματι της Γής που φιλοξενούσε τις ρίζες του Δέντρου της Ζωής. Μαζί με τις ρίζες αρρώστησε και το Δέντρο και άρχισε να ξεραίνεται...

Μια τέτοια σύμφωρα έχει ενα και μόνο συνεπακόλουθο: μίσος και θόλωμα του μυαλού, ακόμα και των πιο θαυμαστών απο τα Θαυμαστά Πλάσματα! Ο Πόλεμος, όπως ονόμαζόταν τότε...απλά και σκέτα...ο Πόλεμος, κράτησε για χιλιετηρίδες σπέρνοντας της καταστροφή παντού. Κάποτε ήρθε η ώρα της Τελικής Μάχης. Η αλήθεια είναι οτι ο προσδιορισμός "τελική" προστέθηκε αργότερα, αφού κανένας δεν είναι δυνατο να γνωρίζει την έκβαση μιας μάχης και γενικότερα το Μέλλον. Έλεγα όμως για την Τελική Μάχη...! Αυτή δόθηκε πάνω στον Κορμό του Δέντρου της Ζωής. Το τι συνέβει εκεί πάνω πιστεύω πως κανένας δε θέλει να μάθει. Αυτό που έχει σημασία είναι πως μετα απο 42 χρόνια συνεχόμενων μαχών, ο ήδη καταπονημένος Κορμός του Δέντρου δεν άντεξε άλλο την αιματοχυσία και τα τα αίσχη και θριμματίστηκε, αποκόβοντας για πάντα τον Καρπό της Ζωής απο τη Μητέρα Γή. Αρχικά αυτό θεωρήθηκε ως μια καλή έκβαση απο τα Θαυμαστά πλάσματα - τα περισσότερα απο τα οποία είχαν πλέον την κατοικία τους στον Καρπό. Το Τέλος όμως δεν άργησε να αποκαλύψει το πρόσωπό του με τον τρόπο που συνηθίζει: Τελεσίδικα! Ο Καρπός της Ζωής, αποκομμένος πλέον απο τις Ρίζες του, άρχησε να ξεραίνεται. Τελικά, μετα απο αιώνες αποσύνθεσης, ο Καρπός απέκτησε μια εικόνα (και απόσταση απο τη Γή) όμοια σχεδόν με τη σημερινή. Πέθανε! Για την τύχη των θαυμαστών πλασμάτων που κατοικούσαν εκεί, κανείς δεν μπορεί να πει κάτι με βεβαιώτητα. Ουτε βοήθησαν καθόλου τα πολύ πρόσφατα Ταξίδια των ανθρώπων στη Σελήνη, όπως ονομάζεται πλέον ο νεκρός Καρπός.

Θα έπρεπε ίσως να ειπωθεί, αν και σίγουρα όλοι το έχεται καταλάβει, οτι το μοναδικό ανώτερο είδος που επιβίωσε της Μεγάλης Καταστροφής ήταν ο άνθρωπος. Βέβαια η Ζωή καθε άλλο παρα σταμάτησε να υπάρχει στη Γή. Τα δάση και οι ωκεανοί της σφίζουν απο ζωντανά πλάσματα, αλίμονο όμως μια σκια μόνο, μια φευγαλέα ανάμνηση απο τα πολλά και θαυμαστά πλάσματα που κάποτε φυλοξενούσε στα σπλάχνα της.
sourfou
IR: I. Καλβίνο
comments in italics by anti-sourfou

Comments
Atron said...

Πάντα θα αναρωτιέμαι αν αυτός που γράφει και αυτός που γνωρίζω προσωπικά είναι το ίδιο πρόσωπο!

Σουρφού παιδί μου, πώς γίνεται ένας κανίβαλος σαν εσένα να γράφει τόσο "ψαγμένα" πράγματα? Ρε μήπως έφαγες κανένα διαννούμενο χθες? :pppp

5:40 AM

sourfou said...

ουγκ!
...μπρρρρΚαντ...

6:30 AM

ΛΙΤΣΑ said...

Πολύ καλό. Εύγε, παιδί μου, sourfou.

7:23 AM

magica said...

μπραβίσιμο
πολύ όμορφο και καλογραμμένο, στο συνδέω με blogspace.gr

7:49 AM

brainsick said...

Ρε σουρφού με κατέπληξες τι να πώ.
Άιντε κανόνισε να πάμε ταξιδάκι με το αστρόπλοιο στον νεκρό καρπό της ζωής,αν το αργήσεις και χειμωνιάσει να σε δώ πως θ'αντέξεις στη ταράτσα με <>

12:23 AM

sourfou said...

Θα ανάψουμε μια μικρούτσική φωτίτσα, που θα χρησιμοποιηθεί επίσης για να ψήνουμε πατάτες με βούτυρο και τα τσιγάρα μας...!!!

Thanx Λίτσα, Magica! :-)

1:11 AM

Sigmund_01 said...

Θαυμαστό κείμενο!

3:45 AM

homelessMontresor said...

Αυτή η ιστορία είναι σαφώς καλύτερη από εκείνη που λέει οτι η σελήνη είναι ενα κομμάτι κεφαλογραβιέρας!

3:52 AM

DCD said...

Γεια σου sourfoκαλβινε!

3:58 AM

Despoina said...

Οπως οι κατσαρίδες που θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν σε έναν ενδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο. Βρε μήπως είμαστε κατσαρίδες και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Ή μήπως είμαστε τα αγαπημένα παιδιά του Εκείνου και είμαστε υπό την προστασία του;
Καταπληκτικό κείμενο sourfou.

6:15 AM

sourfou said...

Many thanx to all!

anti-sourfou: ασε ρε λούλη που ευχαριστείς κιολας...κανάς anonymous θα περάσει να σπάσουμε πλάκα!! ;-ppp

12:12 PM

mindstripper said...

Έχουμε κανένα ηρεμιστικό για τον anti-sourfou; (ή καμμιά παντόφλα έστω - δεν επιτρέπεται να τη λέει έτσι στον sourfou, διαμαρτύρομαι) :-P

Θέλω να κρατάω ελπίδες για τα θαυμαστά πλάσματα που κατοικούσαν στον Καρπό. Η Ζωή είναι μεγάλη, δεν μπορεί να μη βρήκαν τελικά κάποιο άλλο Δέντρο, που θα έχει καταφέρει να εξοντώσει μέχρι τώρα Εκείνο, με τη βοήθεια συμπυκνωμένων ποσοτήτων λιπάσματος που ακούει στ' όνομα Αγάπη. ;-)

2:29 PM

Anonymous said...

eimai h periplanomenh suneidhsh twn anonymous. me kalesate kai hrtha

2:55 PM

sourfou said...

Και εγω το ίδιο mind!!!!

@anonymous
Good humour is always apreciated!!!

11:10 AM

Anonymous said...

to allo me to toto to ksereis?

6:43 PM



Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006

 

Tuesday, July 18, 2006

The Chaos Engine


Σκεφτόμουν την ιδέα της ατομικότητας αυτες τις μέρες και κατέληξα σε μερικά χρήσιμα αλλά και παράξενα συμπεράσματα. Το post αυτο δεν είναι όμως για την ατομικότητα, αν και σίγουρα απο εκεί ξεκίνησα τους συλλογισμους μου. Το post αυτο είναι για τη μηχανή του χάους! Οπως πάντα, το παρόν κείμενο δεν περιέχει καμία μεγάλη (ή μικρή) Αλήθεια, καμία κριτική και κυρίως καμία υπόδειξη...


Θα ξεκινήσω απο τον...ζαχαροδιαβήτη! Είναι μια γενετική πάθηση, παρόλο που ορισμένες φορές μπορεί να προκληθεί απο εξωτερικά αίτια. Φαντάζομαι όλοι γνωρίζουμε τι εστί ζαχαροδιαβήτης και ποιά η παθολογία του. Γι'αυτους που δε γνωρίζουν θα πώ οτι πρόκειται για μια πάθηση που οφείλεται στην ελλειπή παραγωγή ινσουλίνης απο το πάγκρεας (τύπος 1, περίπου 10% των περιπτώσεων) ή την ανάπτυξη ανθεκτικότητας των ανθρώπινων κυττάρων στην ινσουλίνη (τυπος 2, περίπου 80% των περιπτώσεων), δηλαδή ο ανθρώπινος οργανισμός δεν ανταποκρίνεται στη βιολογική δράση της ινσουλίνης. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που συντίθεται στο πάγκρεας και ρυθμίζει τον τάχυτατο μεταβολισμό των υδατανθρακών σε γλυκόζη. Η ινσουλίνη, όπως και όλες οι ορμόνες, είναι ενα πρωτεϊνικό μόριο. Οπως κάθε πρωτεϊνικό μόριο, αποτελείται απο αμινοξέα, η αλληλουχία των οποίων (δηλαδή ποια συγκεκριμένα αμινοξέα θα χρησιμοποιηθούν, με ποια σειρά θα ενωθούν και τελικά πως θα διευθετηθούν στο χώρο) καθορίζεται αυστηρά απο το ανθρώπινο DNA, μέσω της παραγωγής συγκεκριμένων ενζύμων που θα αναλάβουν τη σύνθεση της πρωτεϊνης, της ινσουλίνης στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή.


Σήμερα η επιστήμη έχει κάνει πολλά βήματα στο συγκεκριμένο τομέα. Οι διαβητικοί ζούν αρκετά χρόνια και υπο καλές συνθήκες. Παλαιότερα όμως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Υπήρξαν εποχές οπου οι διαβητικοί σπανίως ζούσαν πάνω απο το 15ο με 20ο έτος της ηλικίας τους. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και δεν υπάρχει καμια αμφιβολία οτι θα γίνουν ακόμα καλύτερα. Η ζωή όμως, σαν ενα νόμισμα, έχει δυο πλευρές. Απο τη μια πλευρα του νομίσματος είναι βαθιά χαραγμένο το σύμβολο του Ιπποκράτη και όλο το θεάρεστο εργο που απορρέει απο εκεί, απο την άλλη όμως υπάρχει το σκοτάδι...! Προσέχτε! Ο θανατος είναι ενα λυπηρο φαινόμενο, όμως η φύση δε δεσμεύεται απο συναισθηματισμούς! Ο προωρος θάνατος ενος διαβητικού στο παρελθόν οδηγεί στο μόνο δυνατο - απο εξελικτικής άποψης - δρόμο, τον αποκλεισμό δηλαδή του ελαττωματικού DNA! Ενας άνθρωπος που σπανίως θα τα καταφέρει να ζήσει μέχρι τα 15 βια 20 χρόνια του, δύσκολα θα δώσει απογόνους. Το "χαλασμένο" DNA του, στο οποίο οφείλεται ο ζαχαροδιαβήτης, θα χαθεί! Αντίθετα, σήμερα η σύγχρονη ιατρική επιτρέπει στους διαβητικούς να ζήσουν αρκετα και υπο ικανοποιητικές συνθήκες ώστε να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά. Η ασθένεια διαιωνίζεται με αποτέλεσμα, οσο περνά ο καιρός, το ανθρώπινο DNA να εκφυλίζεται!!!


Κάποιος που γνωρίζει απο αυτα τα θέματα θα μπορούσε να πει οτι ισως στο μέλλον να μπορούμε να επεμβουμε απ'ευθείας στο ανθρώπινο DNA και να διορθώνουμε τέτοια προβλήματα. Θα του απαντήσω οτι βλέπει πολύ κοντά! Διοτι το φαινόμενο αυτο είναι γενικευμένο και καθόλου δεν περιορίζεται μόνο σε ιατρικά θέματα. Οποιαδήποτε ανθρώπινη πράξη έχει συνέπειες όλων των αποχρώσεων, ανεξαρτήτως παρατηρητή και πάντα ισχυρώς αλληλοσυγκρουόμενες! Γι'αυτο οι άνθρωποι τρώγονται μεταξύ τους ακόμα και για τα πιο απλά ή τα πιο καλοπροαίρετα θέματα!


Ισως αυτη να είναι η χρησιμότητα της ανθρωπότητας. Ισως, στη Μεγάλη Συνάρτηση του Κοσμού, που καθορίζει τα πάντα σε'τούτο το σύμπαν (εαν υπάρχει κατι τέτοιο), αυτος να είναι ο ρόλος της ανθρωπότητας...να φέρνει την ανακατωσούρα, να είναι μια μηχανή του χάους.




Comments

sourfou said...

ΥΓ: Εξυπακούεται οτι ο ζαχαροδιαβήτης χρησιμεύει στο παρον post ως ενα παράδειγμα.

5:45 AM

zouri1 said...

μ αρεσει που δεν σουφτασε ολο το ποστ,και συνεχισες και στα σχολια.
Σημερα μαθαμε για τον ζαχαρωδη διαβητη.

6:06 AM

The Motorcycle boy said...

Έτσι Υπουργέ μου. Πλέον λειτουργούμε και σαν Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, που λέει κι sigmund.
sourfou βάζεις θέμα ηθικής και παράκαμψής της από την επιστήμη. Μπορεί να μην το πήρες χαμπάρι, αλλά πρόσεχε μην το δει η Λίτσα. Πάλι με κυκλικά ποστ μας βλέπω. Και το κακό είναι οτι δεν έχω ξεκάθαρη άποψη -μόνο απορίες επί του θέματος.

6:19 AM

sorry_girl said...

Όντως πολύ διαφωτιστικό το κείμενο.Ευτυχώς που τα γραψες απλά για μας που δεν είμαστε θετικοί επιστήμονες!
Τώρα βέβαια να σου πω οτι κάτι τέτοια πίστευε κι ο Χίτλερ και φρόντισε να κρατήσει καθαρό το DNA των επόμενων γενιών (με τη γνωστή μέθοδο του φουρνακίου!!)
Αχαχα!

6:19 AM

The Motorcycle boy said...

Τα 'λεγα -να πω οτι δεν τα 'λεγα; Πάλι θα ανοίξει θέμα και θα τρέχουμε. Ε, ρε γαμώτο και παλεύω ένα σεντόνι από την προηγούμενη βδομάδα.

7:12 AM

sorry_girl said...

Όχι όχι μα τον Τουτατή εγώ για πλάκα το'πα!
Mboy πόσο καιρό θα περιμένουμε για καινούριο σεντόνι;;;;;

7:17 AM

ΛΙΤΣΑ said...

Ναι, είναι θέμα ηθικής, βιοηθικής εν προκειμένω. Όχι για το αν μπορούμε να πειράζουμε κλπ. τη γνώση που ο καλός θεούλης κράτησε απόκρυφη, αλλά γι' αυτό ακριβώς που λέει ο sourfou: μπορείς να παρεμβαίνεις στη λειτουργία της εξέλιξης και να τα κάνεις άνω-κάτω; Ιδίως όταν δεν μπορείς να προβλέψεις τι μελλοντικές επιπτώσεις θα έχει αυτό; (Εδώ η ηθική θεωρία του ωφελιμισμού δεν λειτουργεί γιατί ο λόγος του παραγόμενου αγαθού/κακού δεν είναι προσδιορίσιμος). Και, κυρίως, όλες αυτές οι διαδικασίες εκκινούν από την αρχή ότι η ανθρώπινη ζωή έχει την υψηλότερη αξία από τη ζωή οποιουδήποτε άλλου όντος (δεν ξέρω να υπάρχει τέτοια φροντίδα για ένα ζώο που προσβάλλεται από αντίστοιχη πάθηση). Ποιος όμως καθιστά αληθή την παραπάνω αρχή; Εμείς. Δηλαδή Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει. Τουτέστιν, όποιο άλλο ανθρώπινο ον δεν μας γουστάρει, απλώς το ονοματίζουμε "ζώο" και το καταστρέφουμε. Ε, καλά, εκτός θέματος μάλλον είμαι, αλλά τα έχω πάρει με τα γεγονότα στο Λίβανο.
Ας τον μαζέψει κάποιος τον sourfou, καλοκαιριάτικα.

8:31 AM

divine mitsakos said...

pali kala poy elegxetai o diabitis, diaforetika tha imoun orfanos

8:58 AM

ΛΙΤΣΑ said...

dm :))))

9:10 AM

zouri1 said...

ωχ αρχισε τα σχολια η Λιτσα.Τωρα που εχει dsl,δεν μας σωνει τιποτα.

9:15 AM

ΛΙΤΣΑ said...

ΤΟ ξέρω ότι μ' αγαπάς, υπουργέ μου ;)

12:16 PM

sourfou said...

Προσέχτε!!!
Υπάρχει θέμα ηθικής, βιοηθικής δηλαδή, αλλά δεν εξετάζω καθόλου αυτο το θέμα. Χρησιμοποιώ ενα πολύ γνωστό παράδειγμα για να τονίσω την αλληλοσυγκρουόμενη φύση των ανθρωπίνων πραγμάτων, πράξεων και ιδεών. Απο τη μια είναι η θετικότατη καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των διαβητικών, απο την άλλη όμως είναι η διαιώνηση και τελικα ο εκφυλισμός του ανθρωπίνου DNA! Και επιπλέον ισχυρίζομαι οτι αυτη είναι η φύση κάθε ανθρώπινης πράξης...γιν-γιανγκ δηλαδή.

Σίγουρα οι απόψεις μου δεν ταυτίζονται σε καμία περίπτωση με αυτές του γνωστού, τρελού, αυστριακής καταγωγής, χασάπη!!!

3:06 PM

marquee de mud said...

μα καλα;!

αφου τοσα χρονια, μεχρι προσφατως δηλαδη, πεθαινανε ολοι οσοι ειχανε διαβητη πως αυτος συνεχισε την "γλυκια" του πορεια μεσα στο χρονο;

κατα το "αφου καταγομαστε απο τους πιθηκους , γιατι υπαρχουν ακομα πιθηκοι;"

2:55 AM

DCD said...

Yo sourfou!

3:09 AM

sourfou said...

Κατ'αρχάς πρέπει να κατανοήσεις οτι μια εξελικτική πορεία μπορεί να διακέσει μερικές χιλιάδες χρόνια. Παλαιότερα ο ζαχαροδιαβήτης προκαλούσε πρόωρο θάνατο και σιγά-σιγά η ασθένεια εξαφανιζόταν. Τώρα όμως η πορεία έχει αντιστραφεί. Η δε ψευδοδαρβινική άποψη οτι ο άνθρωπος κατάγεται απο τον πίθηκο είναι παντελώς ψευδής. Η θεωρεία λέει οτι ο άνθρωπος και ο πίθηκος έχουν κοινό προγονο.

Υο man!!! ;-p

3:18 AM

DCD said...

And that is correct.

4:26 AM

ptwsh said...

Καλός ο γιατρός. Για τις μυρμηκιές που με ταλαιπωρούν τι γίνεται; :)))

1:21 AM

sourfou said...

Οι μυρμηκιές ανήκουν στην μεγάλη ομάδα των ογκογόνων ιών HPV! Μεταδίδονται με ενοφθαλμισμό, αλλά δεν αποτελούν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Κρυοπληξία είναι η λύση και γειά σας!!! ;-ppp

2:53 AM

ptwsh said...

Πω πω πω !!! Αστείρευτη η γνώση σου! Όμως γιατρέ έκανα κρυοπηξία και τπτ !

2:54 AM

sourfou said...

Ξανά! Αν είναι άγριο στέλεχος θέλει αρκετές φορές! Μην περιμένεις προκοπή απο κατι έτοιμα kit των φαρμακείων, θέλει γιατρό ή γερό σταμάχι! Μετα την κρυοπληξία πρέπει να αφαιρείς (με ξυράφι) το πάνω μέρος! Θέλει άρκετή προσοχή, γι'αυτο δερματολόγος.

Οι μυρμηκιές κάνουν πάρτυ οταν το ανοσοποιητικό σου σύστημα είναι στα κάτω του. Οπότε...καλή διατροφή, λίγα τσιγάρα και καθόλου αγχος βοηθάνε. Το δε τελευταίο (αγχος) βοηθάει γενικά οταν λείπει...
Ρε δεν είμαι γιατρός! Ακου γιατρος...στο τέλος θα με πείς και δημοριογράφο...;-ppp

5:42 AM

ptwsh said...

Πόσα σας χρωστάω γιατρέ; Εεεε...συγνώμη ... δημοσιογράφε ήθελα να πω.. Ουπς! άι ντιντ ιτ αγκέν!

11:10 PM

sourfou said...

Τιποτα παιδί μου! ;-ppp

1:49 AM

mmg said...

i mia opsi tou nomismatos.kat'antidiastoli,
eikazetai oti efoson o karkinos de katapolematai sto mellon tha apotelei meros tou anthrwpinou organismou(vlepe sklkdts)ara
kapoioi mixanismoi leitourgoun erimin twn anthrwpwn & twn praxewn tous.
e?pardon?do i make sense?

2:41 AM

sourfou said...

Αμε!
Ο καρκίνος είναι μια μεγάλη ιστορία, που κατα τη γνώμη μου χρησιμοποιείται για..τι άλλο να φοβίσουμε το κοπάδι! Τι εννοώ? Ξέρεις πόσες φορές ο καθένας απο εμάς "παθαίνει" καρκίνο, αλλά ο οργανισμός του αντιμάχεται τα καρκινικά κύτταρα και τελικά τα εξαφανίζει...??

5:01 AM

mmg said...

si.meros episis tis thewrias pou anefera.de tin exw psaksei alla mou eixe kinisei to endiaferon.
2 me,karkinos iznot katefthynomeno"να φοβίσουμε το κοπάδι!".apla dinei onoma sto fovo tou thanatou

desouxanapairnoumevivliaesena

5:13 AM

sourfou said...

Μα γιατι....;-ppp

9:47 AM

Anonymous said...

marquee de mud
"...κατα το "αφου καταγομαστε απο τους πιθηκους , γιατι υπαρχουν ακομα πιθηκοι;"
Βλέπω οτι έχεις σοβαρά υπαρξιακά ερωτήματα!

Αν θέλεις να μάθεις γιατί υπάρχεις να ρωτήσεις τις φιλοζωικές οργανώσεις.

3:43 PM

Mari-R1 said...

sourfoudako gia na sou apodeixw oti de sta xalaw, diavasa kai to post soy (pou logw treloy fortoy doyleias den prolavaina ekeines tis meres) ki exw na dilwsw oti den katalava ti syndesi me tis anthrwpines praxeis en genei (mipws eimai xazi?) Padws i paremvasi tis iatrikis, den apexei kata ti gnwmi moy poly apo tin paremvsi sto anthrwpino DNA..sti mia periptwsi katapolemas tin astheneia kai stin alli tin aitia tis astheneias, pas ena vima pio katw kai to katapolemas rizika..Gia kapoioys einai ena megalo vima, alla as mi ksexname oti kai paliotera kai i epistimoniki iatriki itan megalo vima se sxesi me ta giatrosofia..Το θέμα μας είναι όμως ως πού?Συνεχώς προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να ζούμε περισσότερο και συνεχώς προκύπτουν νέες ασθένειες/αντιξοότητες (γιατί μία δράση πάντα έχεικαι αντίδραση) και μου φαίνεται εν μέρει λογικό, δε μπορούμε να ζούμε ΟΛΟΙ και ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ γιατί θα χανόταν η ισορροπία της φύσης- που ήδη έχει διαταραχθεί με τα 7 δις ανθρώπων που κατοικούν τον πλανήτη και καποιες στιγμές ξεσπάει..

12:48 PM

sourfou said...

Τι μου χαλάς παιδάκι μου??

1:35 AM

blogology said...

Τ Α Μ Α Θ Α Τ Ε?

ΤΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ

"Αγαπητοί φίλοι,
Το blogs.gr θα μείνει εκτός Διαδικτύου για κάποιο χρονικό διάστημα, λόγω μεταφοράς του σε νέο server και με νέα συνεργασία.
Η διακοπή θα γίνει στις 31 Ιουλίου 2006.
Παρακαλώ, άμεσα, αντιγράψτε τα κείμενά σας και κρατήστε τα στο σκληρό σας δίσκο. Για ένα μικρό διάστημα θα είναι διαθέσιμα από το backup του server.
Αν θέλετε να σας ενημερώσω για την νέα έναρξη λειτουργίας, στείλτε μου email στη διεύθυνση goutis@netter.gr
Γιάννης Γούτης"

ΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΝΑ (και "κακομοίρικο") blog, ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ! ΤΡΕΞΤΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ www.blogology.gr ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΔΩΡΕΑΝ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΙΚΟΣ! ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

1:56 PM

sourfou said...

Το blog μαλλον... >:-O

3:36 PM

Mari-R1 said...

eleos..oxi kai soy xalaw to blog..mono sto omorfainw:P

6:04 PM

ΠΡΕΖΑ TV said...

Σωστη.Καλημερα και απο εμενα!

4:24 PM

sourfou said...

Οχι εσυ πουλάκι μου (!), αλλα το παραπάνω comment που άφησε ο blogology!!! Για το θεο δηλαδή...

4:11 AM

Mari-R1 said...

ton poion?:P

3:01 PM

Comment Deleted

This post has been removed by the blog administrator.

11:13 PM


 

Sunday, July 09, 2006

Animus


Τι είναι άραγε η ψυχή? Υπάρχει στ'αλήθεια?
Δε γνωρίζω την απάντηση σε καμία απο τις δυο ερωτήσεις. Ξέρω μονάχα οτι στα θεμέλεια της ψυχής υπάρχει η ατομικότητα, η συνειδητότητα του εαυτού δηλαδή. Καλό! Μου αρέσει αυτή η ιδέα! Σκέφτομαι ομώς...μήπως αυτη η ατομικότητα είναι το μεγάλο αγκάθι στα πλευρά της ανθρωπότητας? Μήπως τελικά η ώρα της Κρίσης, που όλοι περιμένουμε στο μέλλον, γενικά και αόριστα, έχει ήδη έρθει, παρέλθει και έχει χαράξει την πορεία της ανθρωπότητας? Πως ανακαλύφθηκε αλήθεια η Ψυχή? Φαντάζομαι θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω πολλούς αιώνες, πριν υπάρξει κάποια μορφή γραφής αρα και ιστορίας. Φαντάζομαι οτι θα πρέπει να φανταστούμε τους προϊστορικούς προγόνους μας και να ζωγραφίσουμε στη σκέψη μας τον τρόπο ζωής τους.

Συλλέκτες και κυνηγοί λοιπόν, σε μικρές ομάδες, αλλοτε με σταθερό τόπο διαμονής και άλλοτε οχι. Με μια δύσκολη καθημερινότητα γεμάτη απο αναζήτηση για τροφή, επιβίωση και κινδύνους, είτε απο τ'άγρια ζώα είτε απο τις άλλες - παρόμοιες - ομάδες ανθρώπων. Για τους προγόνους μας ο θάνατος θα πρέπει να ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Φαντάζομαι οτι κάποια στιγμή, κάποιοι απ'αυτους τους ανθρώπους θα προβληματίζονταν με το θανατό και την παράξενη ομοιότητά του με τον ύπνο. Οταν κοιμάσαι δεν ανταποκρίνεσαι όταν σου μιλάνε. Δε κινήσαι, εκτός απο εκείνη την απειροελάχιστη παλινδρόμηση του στήθους λόγω αναπνοής. Γενικά οταν κοιμάσαι μοιάζεις με νεκρό, αλλά οχι ακριβώς. Είσαι μεταξύ ζωής (η τρίτη κατάσταση μετα το θάνατο και τον ύπνο στην οποία μπορεί να βρίσκεται ενας άνθρωπος) και θανάτου. Όμως, θα σκέφτηκαν οι προϊστορικοί άνθρωποι, οταν είσαι νεκρός τελικά αποσυντίθεσαι μετα απο λίγες μέρες, κατι που δεν ισχύει οταν κοιμάσαι. Λογικά κάπου εδώ θα σκέφτηκαν οτι υπάρχει κάτι, πιθανών μέσα σου, οταν είσαι ζωντανός, το οποίο φεύγει όταν είσαι νεκρός και επομένως το σώμα σου αποσυντίθεται. Κι όταν κοιμάσαι?? Θα σκέφτηκαν μάλλον οτι αυτο το κάτι, την ώρα που κοιμάσαι, ταξιδεύει μακρια και ισως μάλιστα να συγκρατείται κολλημένο στο σώμα μέσω της αναπνοής (καταλαβαίνεται τώρα γιατι η αναπνοή έχει τόση σημασία μεταφυσικά!). Που θα μπορούσε να ταξιδεύει όμως? Μα στα όνειρα φυσικά! Δεν υπάρχει κάποιος συγκεριμένος λόγος που να μας καταδεικνύει οτι οι τότε άνθρωποι δεν ονειρεύονταν. Σίγουρα οι νύχτες τους θα ήταν γεμάτες με αριστοτελικά όνειρα απο την καθημερινότητά τους ή και απο τ'άλλα ονειρα, εκείνα που αναδύονται απο τους αντίποδες της αντίληψης...
Κάπως έτσι, φαντόζομαι, ανακαλύφθηκε η ψυχή. Κάπως ετσι οι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν σε κατι ανώτερο, πέρα απο το σώμα τους και αυτά που έβλεπαν. Ολα σε κίνηση απο την εξαιρετική επενέργεια του θανάτου πάνω στα θνητά μυαλά των ανθρώπων. Γιατι θάνατος υπήρχε με το τσουβάλι. Σίγουρα οι διάφορες φυλές θα σκοτώνονταν μεταξύ τους κατα βούληση. Δηλαδή άνθρωποι θα σκότωναν ανθρώπους. Ποιοι όμως? Οι ζωντανοί άνθρωποι, αυτοι με την ψυχή, αφαιρούν τη ψυχή απο άλλους ζωντανούς ανθρώπους που μετατρέπονται σε νεκρούς, άνευ ψυχής δηλαδή. Συμπέρασμα για την προϊστορική σκέψη: η ψυχή (ενας ζωντανός άνθρωπος δηλαδή) φέρνει το θάνατο! Μα και το άγριο λιοντάρι το ίδιο κάνει! Κι αυτο ψυχή. Μα και το μανιασμένο ποτάμι αφαιρεί ζωές (ψυχές δηλαδή)! Κι αυτο ψυχή. Μα και η πέτρα που έπεσε απο τον γκρεμό και έλιωσε τον άδελφό μου που έψαχνε τροφή! Κι αυτή ψυχή. Και οι αρρώστιες και τα στοιχεία της φύσης και όλα! Και εγένετο ο ανιμισμός (η λέξη προέρχεται απο μια λατινική, για δέστε τι σημαίνει...), η απαρχή της φυλοσοφίας και όλων των θρησκειών!

(Το φετιχισμό τον κάνουμε γαργάρα γιατι παραπάει πισω στους αιώνες...)

ΥΓ: όπως πάντα το παραπάνω post αντικατοπτρίζει τις απόψεις μου και μόνον. Καμία μεγάλη (ή μικρή) Αλήθεια, καμία κριτική και κυρίως καμία υπόδειξη.

Comments
zouri1 said...

πολυ καλος

8:46 PM

ΛΙΤΣΑ said...

Όντως, ωραίο θέμα και, βλέπω, από κτίσεως κόσμου το ξεκινάς. Αλλά θα προτιμήσω την προφορική ανάπτυξη, λόγω ελλείψεως χρόνου.

9:30 PM

The Motorcycle boy said...

Τόσο πολύ σε πείραξε που το πήραν οι βρωμο-Ιταλοί ρε συ, που έκτατσες κι έγραψες ανιμιστικό ποστ;
Το πήγες πάντως πολύ καλά -αν το συνεχίσεις και το συνδέσεις με τις πρώτες κοινωνίες θα βρεις και τις ρίζες της θρησκείας.
Υ.Γ.: Το κάθε ποστ αντικατοπτρίζει προσωπικές απόψεις -δεκτόν. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχει αλήθεια. Τη δική σου αλήθεια.

11:43 PM

mmg said...

giati gargara to fetixismo?
gia strwsou

kali evdomada kiapodw
:)))))))))))))))))))))

1:18 AM

sourfou said...

Καλημέρα everyone!
Ναι ρε πούστη μου, με πείραξε τελικά...μα οι καταστροφεις του ποδοσφαίρου παγκόσμιοι πρωταθλητές...για 4η φορά κι απο πάνω...!!!
Το ΥΓ είναι disclaimer για να διώχνει τους anonymous που δε ξέρουν να διαβάζουν.

1:45 AM

cyrusgeo said...

Ηλεκτροχημικές διεργασίες...

2:02 AM

ΛΙΤΣΑ said...

Χα, χα, sourfou, αφού έτσι κι αλλιώς δεν ξέρουν να διαβάζουν, χαμένος κόπος, το ΥΓ.

2:45 AM

roidis said...

η δική σου άποψη είναι η δική σου άποψη...
σε πολλά βεβαίως είναι και δική μου. εκτιμώ ότι μπορούσες να γράψεις πολλή περισσότερα, και το ξέρεις. Λόγω καλοκαιριού, εγώ θα έγραφα λιγότερα σε ένα τέτοιο, λίγο χαώδες θέμα (χαώδες για τους περισσότερους, μην τα μπερδεύουμε...)

5:44 AM

Nada said...

...Μμμ...πολλούς λαγωούς κυνηγάς αγαπητέ σουρφού και καλά κάνεις!

Ατομικότητα: δεν μπορεί να μην υφίσταται αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε να εκφράζεται σε σχέση με το κοινωνικό σύνολο (εξάλλου ο όρος δεν θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε το αντίθετό του, έτσι δεν είναι;)

Φίλε σουρφού, μια εύστοχη εξήγηση (δυστυχώς ή ευτυχώς μέσω ψυχοαναλυτικής προσέγγισης) σχετικά με την κατάσταση που προσομοιάζει τον θάνατο (περισσότερο από τον ύπνο) και είναι γνωστή με τον όρο limbo θα βρείς στη «Νέκυια» της Οδύσσειας (ο Ύπνος και ο Θάνατος ήταν δίδυμα φτερωτά αδέρφια - συνιστώ επίσης την υπέροχη εκείνη αγειογραφία που τους απεικονίζει να προσπαθούν - με δυσκολία είναι η αλήθεια, για να τονιστεί η γενναιότητα του νεκρού πολεμιστή - να σηκώσουν το κορμί του Σαρπηδόνα στην Ιλιάδα...).

7:02 AM

Nada said...

...αγειογραφία! Εννοούσα «αγγειογραφία» φυσικά!

7:04 AM

ΛΙΤΣΑ said...

Nada - υποκλίνομαι (για τα περί Νέκυιας)

8:16 AM

sourfou said...

Σχετικά με την ατομικότητα και όλα τα επακόλουθά της στο επόμενο post.

Για να δώ τι μου λές Nada...

Greetings everyone!!!

10:01 AM

sourfou said...

Ηλεκτροχημικές Διεργασίες??? Explain yourself!

10:02 AM

issallos said...

ελα τωρα.....αφου η ψυχη μας ειναι αθανατη....ενεργεια που απλωνεται στο συμπαν...και κινηση ες αει.... βαλε τωρα ασυμβατα γεγονοτα...και θα δεις τι θα επακολουθησει....κατι σαν τα μαθηματικα του χαους αλλα πιο απλα............κι ολα εξερχονται αφου πρωτα εμπεριεχονται σε μας...
αντε να 'μαστε καλα !!!!

1:30 PM

cyrusgeo said...

Όλα στο μυαλό βρίσκονται -- και όλα (αντίληψη, αισθήματα, εντυπώσεις, [insert word of abstract sense]) βασίζονται σε ηλεκτροχημικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί μέσα.

Αυτό που συμβατικά αποκαλούμε "ψυχή" είναι απλώς ένα νοητικό κατασκεύασμα, κι όχι κάτι που "υπάρχει" στον φυσικό κόσμο.

Ενδιαφέρον έχει και η επιλογή των λέξεων -- η σχέση της ψυχής με το ψύχος, όπως και η σχέση του πνεύματος με την πνοή. Εκεί φαίνεται καθαρά, νομίζω, ο ανιμισμός και η δεισιδαιμονική προέλευσή του.

3:16 PM

ΠΡΕΖΑ TV said...

Αν υπαρχει ψυχη θα το μαθουμε μονο μετα θανατον.Οταν θα συνεχιζουμε να ζουμε σε μια αλλη διασταση.Προς το παρον μονο υποθεσεις μπορουμε να κανουμε.

4:31 PM

homelessMontresor said...

Ο cyruς με πρόλαβε στη γλωσσολογική ανάλυση της λέξης. Αν και η ψυχή θα μπορούσε να βγαίνει και από το αρχαίο ρήμα ψύχω που σήμαινε πνέω, φυσώ. Έτσι εξηγείται και η έκφραση "άφησε την τελευταία του πνοή".Η λέξη animus συνδέεται και αυτή με την πνοή. Θα διαφωνίσω όμως οτι αυτό κρύβει απαραίτητα κάποια δεισιδαιμονία ή ανιμισμό. Απλά ένα απο τα βασικότερα γνωρίσματα της ύπαρξης ζωής είναι η αναπνοή και αυτό το κατάλαβαν οι πρόγονοι μας πολύ νωρίς και έτσι συνέδεσαν τη ψυχή με τη λειτουργία αυτή.

4:51 PM

cyrusgeo said...

"Εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως"...

5:49 PM

sourfou said...

Εχω την εντύπωση οτι η ψυχή προέρχεται απο το ψύχω (=πνέω) που λέει και η montresor. Ετσι δεν είναι ρε Λίτσα? Τονίζω επίσης οτι η ανακάλυψη της ψυχής φαντάζομαι έγινε απο προϊστορικούς ανθρώπους, που δε διέθεταν γνώσεις ηλεκτροχημείας!

Γειά σου Ισαλλέ!!! Αθάνατη η ψυχή? Θα μπορούσε, γιατι οχι!

Είδωμεν πρέζα...

2:27 AM

cyrusgeo said...

Σουρφου, για να ανακαλύψεις μια έννοια δεν χρειάζεσαι γνώσεις ηλεκτροχημείας...

5:31 AM

sourfou said...

Οχι βέβαια! Ποιός τη γαμεί την ηλεκτροχημεία (γμτ και δίνω ηλεκτροχημεία το Σεπτέμβη!!!)

Θέλω να πώ κατι: Το παρόν post, καθώς και όλα τα προηγούμενα και επόμενα αυτου του στήλ, έχουν ως σκοπό να "ρίξουν την πρώτη βολή" ίσως και το πρώτο θύμα! First blood δηλαδή. Τα υπόλοιπα (θύματα) είναι για εσάς, με όπλο το commentoδιάλογο.

5:58 AM

cyrusgeo said...

Ωωωωω, θα το κάνουμε σπλάτερ;

Γουστάρω...

12:49 PM

sourfou said...

Ως οφείλουμε...

6:16 PM

morgana said...

καλημερα....

το θεμα με το οποιο καταπιανεσαι το βρισκω πολυ σοβαρο.

Σοβαρο γιατι, ως ενα βαθμο, οι αποψεις που εχει ο καθεις απο εμας για υτο, να διαμορφωνουν κα ισταση ζωης και κατα συνεπεια, επιλογες και πραξεις.

Αν για παραδειγμα δεν πιστευω σε τιποτα και ειμαι νιχιλιστρια, τοτε ενδεχομενως και οι πραξεις μου να μπορουν να ερμηνευτουν αναλογα.

Παντως, θα συμφωνησω μαζι σου, πως η ψυχη ισως να ειναι κατι πολυ πιο μυστηριο και ''αγνωστο'' για εμας τους ιδιους απ οτι νομιζουμε.

Με αυτη τη λογικη και εγω ''κραδενομαι'' οτι υπαρχει ''ψυχη'' σχεδον παντου γυρω μου.

10:58 PM

sourfou said...

Ετσι είναι όπως τα λές!

Αλλά οχι και σοβαρό το θέμα!! Θα με περάσουν για σοβαρο άνθρωπο...! ;-p

3:35 AM

morgana said...

....Προς Θεου!

καλημερα!

11:44 PM

NIKH said...

Καμμία!

4:29 PM



This page is powered by Blogger. Isn't yours?